Fietsen met uw hond

Conditietraining voor honden (zie ook het fietsschema in ons theorieboek)

Dat fietsen met uw hond gezond is, is voor iedereen wel bekend. Als u regelmatig fietst in een drafje, dan krijgt de hond een betere bespiering en het bevordert een beter (vaster) gangwerk.

Let op: alleen rechtlijnige bewegingen in versnelde stap (draf) mag, dus geen galop!

Voor diegenen die ons theorieboek hebben: u vindt daarin een trainingsschema voor zowel de jonge als de volwassen hond en tevens tips om de conditie te onderhouden.

Als u voor het eerst gaat fietsen is het belangrijk, dat uw hond eerst weet wat een fiets is. Dit kan men leren door met de fiets aan de hand de hond erlangs te laten lopen. Is de hond niet bang, dan gaat u beginnen met ongeveer 5 minuten in een rustig tempo (drafje) te fietsen, liefst zonder bochten. Het zal duidelijk zijn, dat uw hond gewend moet zijn aan het verkeer, lawaai etc. Maar kies in het begin toch liever veldwegen of bospaden uit, zodat hij niet afgeleid wordt.

De volgende dag gaat u iets langer fietsen (niet langer dan 10 min.) met wat bochten. U kunt hierbij ook commando's geven bij elke bocht.

Als dit allemaal goed gaat, kunt u de fietstochtjes steeds een beetje uit gaan breiden, mits de hond er plezier in blijft houden.

Een handig hulpstuk bij het fietsen is de "Springer"; deze is te koop in de dierenspeciaalzaak en de fietsenzaak.

Gebruik bij het fietsen liever geen slipketting (stropt de nek dicht, als uw hond trekt), maar bijv. een fietstuigje (sledehondenzaak) of  gewoon een  leren halsband.

Gebruik een leren riem van twee meter, zonder ringen, haken en handvat. Sla de riem niet meerdere malen om pols of stuur, maar houd deze zo vast, dat hij gemakkelijk tussen de vingers weg kan glijden, voor het geval de hond plotseling zou schrikken en u uit balans raakt. De riem moet u zo verdelen, dat hij de grond niet raakt. Wat aan lijn overblijft, dwars over het stuur leggen tussen vingers en stuur. Of u gebruikt de bovengenoemde Springer.

De hond moet altijd rechts naast de fiets lopen in tegenstelling met de gehoorzaamheidstraining, waar de hond links loopt.

Controleer regelmatig de voetkussens op beschadigingen en splinters. Let ook op het gewicht: de hond mag niet te zwaar zijn. 

Geef de hond geen eten voor de training (zie ook het verhaal over 'maagkanteling').

Ga niet met uw hond fietsen met een temperatuur boven de 20 graden, zeker niet boven de 25 graden en niet in de volle zon. Dit kan fataal zijn voor uw hond. Een hond kan zijn warmte maar op 2 manieren kwijt, nl. via de tong en de voetzolen. De hond raakt oververhit met alle gevolgen van dien. Bedenk dat het asfalt een hogere temperatuur heeft, als wat u in het weerbericht hebt gelezen. De kans dat de hond de voetzolen stuk loopt is dan ook veel groter en zeer ongemakkelijk voor de hond.

De beste temperatuur om te fietsen is tot ongeveer 15 graden. Je merkt aan de hond als het te warm is, hij loopt dan niet meer zo vlug of heeft geen zin.

In de zomer kan men het beste in de vroege ochtend of late avond gaan fietsen, dan is het voor de hond nog te doen. Oververhitting dient u te voorkomen!

Aan het einde van iedere training laat u de hond even uitlopen, zodat deze zich kan ontspannen. Verzorg de hond na de training, droog hem zonodig af, leg hem niet op een koude vloer, maar op een wollen deken, ook in de auto, en zorg voor voldoende ventilatie, maar geen tocht.

Uit ervaring is gebleken dat, indien men reeds op jeugdige leeftijd met deze rechtlijnige beweging begint, de honden een zeer krachtig spierstelsel ontwikkelen en minder blessuregevoelig zijn. Tevens heeft men een verminderd risico op afwijkingen in het gehele bewegingsapparaat; bijv. veel minder frequent kruisbandletsels, minder pees- en spierletsels, betere aansluiting in heupen etc.

Veel fietsplezier!

Hondenstep

Er is sinds een tijdje ook een hondenstep, de DogScooter, op de markt. Steppen met uw hond is een veilige en leuke manier om uzelf en uw hond in conditie te houden. Het is een 100% Europees kwaliteitsproduct. Het grote voorwiel zorgt voor comfort en veiligheid. Het kleine achterwiel zorgt voor ruimte tijdens het steppen. Het lage zwaartepunt zorgt voor veiligheid en stabiliteit. Tijdens het steppen met uw hond zijn deze veiligheidsaspecten essentieel.

Het steppen met de hond is niet geschikt voor kleine kinderen. Bij gebruik door minderjarigen moeten deze tenminste 20 kg meer wegen dan de hond.

Er zijn meerdere voorvallen bekend van honden en vogels, die overleden zijn of ernstig ziek werden na het blootstellen aan Fébrèze (Procter & Gamble), een middel om vieze luchtjes uit stoffen te doen verdwijnen zonder deze te wassen. Fébrèze bevat zinkchloride, wat erg gevaarlijk is voor huisdieren. Gebruik dus geen Fébrèze in de omgeving van uw huisdieren. 

Wanneer u het toch in hun omgeving hebt gebruikt, maak die omgeving dan heel goed schoon en verwijder alle resten van Fébrèze zo goed mogelijk. Houd uw huisdier weg van dit gebied. Er zit een sterke geur aan Fébrèze, maar erger nog, het bevat het eerder genoemde zinkchloride. Veel vogels zijn al overleden en honden zijn er erg ziek van geworden. 

Het product staat bekend als veilig voor mens en dier en het wordt bijvoorbeeld gebruikt om de hondenmand lekker fris te laten ruiken, maar later werd ontdekt, dat honden er ernstig ziek van kunnen worden. Er is een geval bekend, dat een hond bijna zijn hele vacht is kwijtgeraakt, omdat er per ongeluk Fébrèze over zijn vacht was gesprayd!

De laatste ontwikkelingen rond Fébrèze

Er is een nieuwe versie op de markt, waarin het zinkchloride vervangen is, waardoor het middel een stuk veiliger is geworden. 

Spray Fébrèze niet óp uw hond ! Het blijft bovendien raadzaam om uw huisdieren pas in de ruimte te laten waar u Fébrèze gebruikt hebt als alles opgedroogd is en de ruimte gelucht is. 

Chocolade met een bijsmaakje

Onderstaand verhaal over Nancy komt uit het clubblad van de Schnauzerclub

Voorkomen is beter dan genezen

Onze Schnauzer Nancy heeft in een onbewaakt ogenblik, tijdens onze afwezigheid, een grote doos chocolade van de eettafel gestolen en gedeeltelijk opgegeten. 

De chocolade was een cadeau en netjes verpakt, zodat wij niet wisten wat de inhoud was, maar Nancy's neus was heel goed ontwikkeld voor alles wat maar enigszins "eetbaar" rook.
's Avonds lag ze bij mij op schoot en merkte ik dat ze een behoorlijk zware en verhoogde hartslag had. 

De volgende ochtend had ze last van dunne ontlasting, maar ze was tierig. Ze at normaal en toen we naar onze paarden gingen, was ze in de auto onrustig, zoals altijd. Bij het openen van het hek kreeg Nancy plotseling een hartstilstand, terwijl ze van plan was al blaffend naar het hek te rennen om naar binnen te snellen.
Door de plotselinge hartstilstand bij het hek belandde ze in de sloot. Hierin heeft ze echter nog geen 10 seconden gelegen, omdat ik er meteen insprong. Omdat ze direct levenloos was en bleef drijven, dacht ik dat ze misschien haar nek gebroken had. Toch heb ik haar nog op de neus geblazen en gevoeld of er misschien modder in haar keel was gekomen waardoor ze stikte.
Niets van dit alles was waar en onze hond lag - plotseling uit ons leven gerukt - dood aan de kant van de sloot.

Bij sectie door de dierenarts kwam er geen directe doodsoorzaak naar voren, doch na aandringen is toch nog nader onderzoek gedaan i.v.m. de chocolade die ze genuttigd had en heeft de dierenarts nog met het vergiftigingscentrum (RIVM, Bilthoven) gebeld. Er werd daar wat lacherig gedaan, dat een hond een vergiftiging kan oplopen door chocolade.

Wat blijkt?
Bij het eten van 40 gram chocolade per kilo lichaamsgewicht van de hond komt er zoveel theobromine vrij in het lichaam van de hond en hierdoor treedt na 18 tot 24 uur een hartstilstand op. 

Dit is dus ook bij onze hond gebeurd. Zij had echter bij lange na niet deze hoeveelheid gegeten, want dit had dan ruim zes ons chocolade moeten zijn.
Ze was 9 jaar oud en in een superconditie. Deze maaltijd is echter wel haar dood geworden. Op de avond voorafgaande aan haar dood heeft ze zelfs nog gebraakt. We denken dus dat veel minder chocolade al dodelijk kan zijn voor een hond.

Voor dit gevaar willen wij u als hondenliefhebber waarschuwen, want in een voorkomend geval dient u direct uw dierenarts in te schakelen en een braakmiddel toe te dienen. Onderneem zelf iets, want onze dierenarts was ook niet op de hoogte van de mogelijkheid van een chocoladevergiftiging! Als wij de dag voor Nancy's dood de dierenarts hadden gebeld, had hij waarschijnlijk gezegd dat het er vanzelf wel weer uit zou komen via de natuurlijke weg.

Nawoord

In chocolade zit de voor de hond giftige stof "theobromine" en de concentraties van theobromine variëren met de soorten chocolade. Witte chocolade bevat minder theobromine dan melkchocolade, die weer minder bevat dan pure chocolade, en in banketbakkerschocolade zit het meeste.

Als uw hond chocolade heeft gegeten, is er niet meteen reden tot paniek. Probeer wel de hoeveelheid en de soort chocolade te achterhalen en houd uw hond goed in de gaten. Als uw hond afwijkend gedrag gaat vertonen, is hij óf allergisch voor chocolade óf hij heeft te veel gehad. Dan is het raadzaam om langs de dierenarts te gaan.

Kenmerken van een overdosis chocolade:

          • verhoogde nervositeit en opwinding;

          • trillen;

          • hijgen, maar niet gepaard gaan met een hoge hartslag;

          • plotselinge aanvallen;

          • zeer snelle hartslag (het hart wordt geforceerd om sneller te werken);

          • coma.

Voor oudere honden kan een zeer snelle hartslag een hartstilstand teweeg brengen!

Pas op, buffelhuid kan levensgevaarlijk zijn!

Wie gunt zijn hond geen heerlijke kluif van buffelhuid? Ze kunnen er naar hartelust op knagen en ze houden tevens het gebit in orde. Dat dit materiaal alles behalve veilig is, is enige tijd geleden gebleken.

Die bewuste middag besloot Marjo eens een lekker stuk te gaan fietsen met Kazan, iets wat ze iedere dag deed als het weer het tenminste toeliet. Tosca lag heerlijk te slapen op de bank en had zich even daarvoor tegoed gedaan aan een kluif van buffelhuid. Er was nog een behoorlijk stuk over, maar voor de zekerheid had Marjo het toch op de tafel gelegd.

Om half twee stapte ze op de fiets en om kwart voor drie was ze weer terug. In de keuken liet ze Kazan van de lijn, die gelijk de kamer in rende om Tosca te begroeten. Binnen enkele seconden kwam hij paniekerig piepend met zijn haren overeind weer naar haar terug. Het eerste waaraan ze dacht was, dat er één of andere tor of zo in de kamer liep. Uiteraard ging ze direct naar de voorkamer en zag Tosca dood op de grond liggen.

Ze schudde aan haar maar ze was al stijf, en aan de paarse tong zag Marjo, dat ze gestikt was. Bij nader onderzoek bleek het nog flinke stuk buffelhuid vast te zitten in haar slokdarm waardoor de luchtpijp werd dichtgedrukt, omdat de buffelhuid aan de binnenzijde nog bikkelhard was. Marjo was er kapot van.

Door dit stukje hopen we dat u goed uitkijkt als u de hond een kluif geeft. En gooi het laatste stukje weg, want ze slikken grotere stukken in dan u denkt. Gaat u weg ... pak het dan af en leg het goed hoog weg. 

Klik hier voor verdere info over botten.

Het eten van paardenvijgen

De meeste honden vinden poep van paarden heerlijk. Anderen gaan erin liggen en draaien zich er 'n paar keer in rond, net als in koeienstront bijvoorbeeld. 

Toch moet u het eten van paardenpoep verbieden, omdat het gevaarlijk kan zijn.

Paarden moeten regelmatig ontwormd worden. Ligt de regelmaat bij honden op 2x per jaar, bij paarden is dat om de 6 weken.

Als uw hond zo'n paardenvijg eet, kan dat op 2 manieren gevaar opleveren:

• een paardenvijg van een paard dat niet ontwormd is, kan veel parasieten bevatten. Eet uw hond daarvan, dan krijgt hij dit binnen en kan hij ziek worden;

• een paardenvijg van een paard dat wel ontwormd is met preparaten die "Organophisphorus" bevatten, zijn zeer giftig voor de hond. En omdat u aan de vijg niet kunt zien, wat hij bevat, moet het opeten ervan dus verboden worden.

Niet iedere paardenvijg is gevaarlijk, maar voelt uw hond zich niet lekker na het eten ervan, gedraagt hij zich sloom en heeft hij last van diarree en krampen, raadpleeg dan uw dierenarts, want hij kan er uiteindelijk aan sterven.

Klik hier voor het eten van (honden)poep.