FCI Standards not-recognized (rare) breeds

FCI-Standard N° -- LANCASHIRE HEELER (Dutch / Ned. standaard) Foto

General Appearance

Small, powerful, sturdily built, alert energetic worker.

Characteristics

Works cattle but has terrier instincts when rabbiting and ratting.

Temperament

Courageous, happy, affectionate to owner.

Head and Skull
In proportion to body. Skull flat and wide between ears, tapering towards eyes which are set wide apart. Moderate stop equidistant between nose and occiput. Tapering continues towards nose. Skull and muzzle to be on parallel planes.

Eyes
Almond-shaped, medium size, dark colour except in liver where they may be lighter to match coat colour.

Ears
Showing alert lift, or erect. Drop ears showing no lift undesirable.

Mouth
Lips firm. Scissor bite - jaws strong with a perfect, regular and complete scissor bite, i.e. upper teeth closely overlapping lower teeth and set square to the jaws. Under- or overshot to be discouraged.

Neck
Moderate length, well laid into shoulders.

Forequarters
Well laid shoulder, elbows firm against ribs. Amply boned. Pasterns allow feet to turn slightly outwards, but not enough to cause weakness or affect freedom of movement.

Body
Well sprung ribbing, extending well back with close coupling. Firm, level topline, never dipping at withers or falling at croup.

Approximately 2,5 cms (1 ins) longer than height at withers (measured from withers to set on of tail).

Hindquarters
Muscular, with well turned stifles, hocks well let down. From rear should be parallel, when moving or standing. Never bandy or cowhocked.

Feet
Small, firm and well padded.

Tail
Set on high, left natural. Carried over back in a slight curve when alert, but not forming a complete ring.

Gait / Movement
Smart and brisk. Natural, free movement.

Coat
Fine undercoat is covered throughout by weather resistant, short, thick, hard, flat topcoat. Topcoat slightly longer on neck. Undercoat should not show through topcoat nor allow any longer hair at the mane to stand off. Long or excessively wavy coat hightly undesirable.

Colour
Black or liver with rich tan marking on muzzle, spots on cheeks and often above eyes, from knees downwards, with desirable thumb-mark above feet, inside hindlegs and under tail. Richness of tan may fade with age. White to be discouraged, except for a very small spot on forechest being permitted, but not desired. Pigmentation to tone with coat colour.

Size
Ideal height at shoulder: dogs: 30 cms (12 ins); bitches: 25 cms (10 ins).

Faults
Any departure from the foregoing points should be considered a fault and the seriousness with which the fault should be regarded should be in exact proportion to its degree and its effect upon the health and welfare of the dog.

Note
Male animals should have two apparently normal testicles fully descended into the scrotum.

Ned. standaard LANCASHIRE HEELER Foto

Lancashire Heeler (voorlopige standaard)
Vanaf november 1995; toevoegingen: kleur verandering (1999).

Land van herkomst:

Groot Brittannië.

Algemene verschijning:
Alert, energieke werker. Klein, sterk, krachtig gebouwd.

Eigenschappen:
Goede veedrijver, maar toont een terriërinstinct met konijnen en ratten.

Temperament:
Moedig, vrolijk, aanhankelijk voor zijn eigenaar.

Hoofd en schedel:

In verhouding tot het lichaam. Schedel vlak en breed tussen de oren, versmallend naar de ogen, welke wijd uit elkaar staan. Matige stop, op gelijke afstand van neus en achterhoofdsknobbel. Versmalt naar de neusspiegel. Schedel en voorsnuit verlopen parallel ten opzichte van elkaar.

Ogen:
Amandelvormig, middelgroot, donkere kleur.

Oren:
Tonen aandachtig als ze opgetrokken worden, of staand. Hangoren welke niet opgetrokken kunnen worden, zijn ongewenst.

Mond:
Goed gesloten lippen. Sterke kaken met een regelmatig en compleet schaargebit, d.w.z. dat de bovensnijtanden juist over de ondersnijtanden passen en recht in de kaken geplaatst zijn. Onder- of overbeet wordt niet aangemoedigd.

Hals:
Matige lengte, goed in de schouders overgaand.

Front:
Goed geplaatste schouder, ellebogen sluiten goed tegen de ribben aan. Fors botwerk. Door de constructie van de pols mogen de voorvoeten iets naar buiten gedraaid staan, maar niet zodanig dat ze zwakte of de bewegingsvrijheid beïnvloeden.

Lichaam:
Goed gewelfde ribben, goed naar achteren reiken met weinig ruimte tussen de laatste ribben en de heupen. Krachtige, rechte bovenbelijning, nooit een dip tonend achter de schouder of te veel bekkenhelling tonend. Ongeveer 2,5 cm. langer dan de schouderhoogte (gemeten van de schoudertoppen tot de staartaanzet).

Maat:
Ideale schouderhoogte: reuen 30 cm.; teven 25 cm.

Achterhand:
Gespierd, goed gebogen knieën, lage hakken, van achteren gezien verlopen de benen parallel in stand en gang. Nooit slingerend of koevoethakkig.

Voeten:
Klein, krachtig met goede voetzolen.

Staart:
Hoog aangezet, natuurlijk gedragen. Als hij aandachtig is in een lichte bocht over de rug gedragen, maar hij mag geen gesloten ring vormen.

Gangwerk:
Levendig en kwiek. Natuurlijke vrije bewegingen.

Vacht:
Een fijne ondervacht is bedekt met een weerbestendige, korte, dikke, harde, vlakke bovenvacht. De bovenvacht is iets langer bij de hals. De ondervacht mag niet door de bovenvacht te zien zijn, geen manen vormend. Lange of overdreven krulvacht is hoogst ongewenst.

Kleur:
Zwart of lever met een rijke tan-aftekening aan de voorsnuit, vlekjes op de kaken en vaak boven de ogen, vanaf de knieën naar beneden; een vlekje (‘thumbmark') boven de voeten, aan de binnenzijde van de achterbenen en onder de staat is wenselijk. Een rijke tankleur kan met het ouder worden wat verbleken. Wit moet worden ontmoedigd. Een klein vlekje aan de voorborst is toegestaan, maar niet gewenst.

Fouten:
Elke afwijking van de voorgaande punten moet als een fout worden beschouwd en de beoordeling van de ernst van de fout moet in verhouding staan tot de mate waarin de fout zich voordoet.

Opmerking:
De reuen moeten twee normaal ontwikkelde, volledig in het scrotum ingedaalde testikels hebben.

The breed is not extinct. Nowadays, there are still some specimens left. But since several years, they no longer show up in the competitions. Not a single club takes care of its breeding coordination.

The Bouvier de Roulers (in Dutch: "Roeselare" a city located at the center of the province of West-Flanders) differs from the Bouvier des Flandres in the principal following aspects:
     the size is slender and can reach 70 cm for the male;
     the colour must always be black;
     the hair is less long and prickly;
     the head, in proportion with the overall size is less massive.

Large dog, cobbily built, wary or suspicious expression, which is also intelligent, expresses enthusiasm and willpower, is very attentive and pays attention to all movement.

Head - In proportion with the body, though heavier than that of the rough-haired Belgian Shepherd.

Skull - Flat, not too broad between ears.

Stop - Slightly pronounced.

Cheeks - Flat.

Mouth - Strong, with tight fitting teeth and very large canines.

Muzzle - Rather broad, rough-haired.

Lips - Close fitting.

Ears -Cropped and carried upright, very mobile; the size is in proportion with the overall dog.

Nose - Very black.

Eyes - Full of expression; average size; colour from hazelbrown to black; not bulging.

Neck - Rather short and sturdy, gradually broadening to the shoulders.

Body and back - Short, strong and straight.

Ribs - Well rounded.

Hindquarters - Slightly bent, strong and well muscled thighs, slightly bent hocks.

Front legs - Well straight and with strong bone.

Tail - Cropped, set on high; a lot of cattledogs are born with a stumpy tail.

Feet - Small and round with thick and firm pads.

Coat - Harsh, dry and wiry, semi long, covers the body and legs well; the topcoat covers a fine and tight undercoat; on the head the hair is shorter, except above the eyes, aside of the mouth and under the chin, where the hair is longer and thus forms brows, a moustache and a beard which are characteristic for the breed.

Colour - Black, black topped with grey, very dark blue, which is more a shade of black.

Size - From 60 to 70 centimetres at withers; bitches are a bit smaller than males.

Ned. standaard BOUVIER DE ROULERS (Roeselaarse Koehond, Belgische Bouvier) Foto

Algemeen voorkomen - Grote hond, wantrouwige blik, intelligent, levendig, wilskracht en durf, en die geen enkele beweging uit het oog verliest.

Kop - In evenredigheid met de gestalte, doch zwaarder dan die van den Belgische Herder ruwhaar.

Oren - Besneden en recht gedragen, zeer beweeglijk. De grootte ervan is in evenredigheid met de gestalte van de hond. Het couperen van de oren is inmiddels verboden.

Ogen - Vol uitdrukking, gemiddelde grootte, de kleur gaat van hazelnootbruin tot zwart, niet uitpuilend.

Achterhand - Licht gebogen in de gewrichten, stevige en gespierde dijen, licht gebogen spronggewrichten.

Staart - Ingekort, hoog aangeplant; veel koehonden worden staartloos geboren.

Vacht - Hard, droog en warrig, half lang, het lichaam en de poten goed dekkend. Onder de bovenvacht is een fijn en dicht gesloten ondervacht. Op de kop is het haar korter, behalve boven de ogen, naast de bek en onder de kin, waar het langer is en wenkbrauwen, snor en baard vormt, iets wat een karaktertrek is van het ras.

Kleur - Zwart, zwart met grijze top, heel donkerblauw, wat eigenlijk maar een schakering is van zwart.

16) TAIL: Bushy with the last vertebra extending past the hock joint. It is set smoothly into the croup and should appear to hang as a plume. At rest the tail hangs in a slight curve like a saber. When the dog is excited or in motion, the curve is accentuated and the tail is raised, but it should never curl forward beyond the vertical line nor above the level of the back. The tail should never be carried straight out or rolled up over the back. A tail that is raised above the vertical line and/or past the horizontal line of the croup is a disqualifying fault. Tails that are too short, thin, or ratty should be severely penalized.

17) HINDQUARTERS: The whole assembly of the thigh, viewed from the side, is broad, with both upper and lower thigh well muscled, forming as nearly as possible a right angle. The upper thighbone parallels the shoulder blade while the lower thighbone parallels the upper arm. The metatarsus is short, strong, and tightly articulated.

18) GAIT: The gait should be considered a very critical part of the overall perfection of this of this breed. This breed must be observed while the dog is on a loose lead so that the natural gait is evident. The gait is outreaching, elastic, seemingly tireless without effort; smooth, and rhythmic, covering the maximum amount of ground with the minimum amount of steps. At a walk, it covers a great deal of ground with long strides of both hind legs and forelegs. At a trot, it covers still more ground with even longer stride, and moves powerfully but easily with coordination and balance, so that the gait appears to be as the steady motion of a well-lubricated machine. The feet travel close to the ground on both forward reach and backward push. In order to achieve ideal movement of this kind, there must be good muscular development and ligamentation. The hindquarters deliver, through the back, a powerful thrust, which slightly lifts the whole animal and drives the body forward. Reaching far under, and passing the imprint left by the front foot, the hind foot takes hold of the ground; then hock, stifle, and upper thigh come into play and sweep back, the stroke of the hind leg finishing with the foot still close to the ground in a smooth follow through. The overreach of the hindquarter usually necessitates one hind foot passing outside and the other hind foot passing inside the track of the forefeet, and such action is not faulty unless the locomotion is crab-wise with the dog’s body sideways out of the normal straight line. As the dog increases speed into the "flying trot', he should move fluidly, without pounding. The forelegs should reach out well past the nose while the head is carried forward.

19) TRANSMISSION: The typical smooth, flowing gait is maintained with great strength and firmness of back. The whole effort of the hindquarter is transmitted to the forequarter through the loin, back, and withers. At full trot, the back must remain firm and level without sway, roll, whip, or roach. An uneven topline with withers lower than the croup is FAULTY. To compensate for the forward motion imparted by the hindquarters, the shoulder should open to its full extent. The forelegs should reach out close to the ground, in a long stride in harmony with that of the hindquarters. The dog does not track on widely separated paralleled lines, but brings the feet inward toward the middle line of the body when trotting, in order to maintain balance. The feet track closely but do not strike or cross over. Viewed from the front, the front legs function from the shoulder joint to the pad in a straight line. Viewed from the rear, the hind legs function from the hip joint to the pad in a straight line. Faults of gait, whether viewed from the front, rear or side, are considered very serious.

20) COLOR: The Shiloh Shepherd comes in various colors. Shades of black with tan, golden tan, reddish tan, silver, and cream are as desirable as are various shades of richly pigmented golden, silver, red, dark brown, dark gray, or black sables. Also solid black or solid white is acceptable as long as the nose, eye rims, and lips are solid black. A white blaze on the chest is acceptable as well as some white markings on the toes, as long as they are blended in with the other shades of silver, cream, tan, etc. Any other white markings on any other part of the body should be considered a fault. Any washed out or pale colors should also be considered a fault. Blues, livers, dogs with lack of proper pigmentation, or dogs with a nose that is not predominately black must be dusqualified.

SMOOTH: The ideal dog has a double coat of medium length. The outer coat should be as dense as possible with hair straight, harsh, lying close to the body. The hair around the neck area should be slightly longer and thicker. The rear of the forelegs and hind legs has somewhat longer hair extending to the pastern and hock respectively. The head including the inner ear and fore face, legs and paws should be covered with shorter hair. *Even though the smooth coated type requires less care and grooming -- the Plush coated variety seems to shed less.

PLUSH: The Plush Variety has a close fitting double coat of medium coarse guard hairs, with a softer undercoat. The head and muzzle, back of the ears and front of the legs and paws are covered with short smooth hairs. The neck has a distinct "mane" that extends to, and covers the chest, with slightly shorter hair covering the remaining torso, not to exceed 5" in length. The "feathering" inside of the ears and on the back of the forelegs should not exceed 3" in length. *Show Grooming should include the trimming of all excess fur from between the toes, around the pads, and the removal of all "tufts" from among the "feathering" inside the ears.

MINOR FAULTS 1. Undue length between the last rib and thigh when viewed from the side. 2. Tails that are too short, thin or ratty. 3. Any white markings on any part of the body, excluding the chest and toes (unless all white, then other or faded markings covering the white should be penalized). 4. When in motion any back that does not remain firm, but displays a sway, whip, or roach. 5. An uneven topline when standing , with the withers lower than the croup. VERY SERIOUS FAULTS 1. Spooking at strange sights or sounds, along with tucking under of tail. 2. Faults of gait, whether from front, rear, or side. 3. Ears that are too large in proportion to the head, shows signs of weakness, or point 'east-west' away from the center of the head. 4. Any coat that is open, woolly, curly, too close or too long. 5. Splay and/or hare feet, weak and/or cowhocks. 6. A tail that forms a hook or ring when relaxed. DISQUALIFYING FAULTS 1. Any male (over 36 months) measuring less than 28" or female (over 36 months) measuring less than 26". 2. Dogs over 15 months of age with hanging ears. 3. Any adult dogs with a distinctly overshot or undershot bite. 4. A tail that is raised above the vertical line and/or past the horizontal line of the croup.	SCALE OF POINTS FOR JUDGING
	1) General Appearance strength, size, balance	15
	2. Character alertness and attitude	5
	3. HEAD & EARS eyes, teeth, & neck	15
	4. FOREQUARTERS wither, leg, feet, toes	10
	5. PROPORTION body, chest, ribs, abdomen	10
	6. TOPLINE, TAIL, HINDQUARTERS	15
	7. GAIT, TRANSMISSION	25
	8. COLOR, COAT	_5
		100

Ned. standaard SHILOH SHEPHERD Foto

Land van herkomst: Verenigde Staten.

Korte geschiedenis van het ras:

Na tientallen jaren ervaring in het fokken van Duitse Herders selecteerde Tina Barber vier lijnen als uitgangspunt voor het fokken van de Shiloh Shepherd. Zij gebruikte een zeer strikt programma voor het volgen van alle honden uit elk nest, niet alleen de honden die eventueel voor de fok zouden worden gebruikt. Dit hielp om eventuele genetische afwijkingen te ontdekken en uit te sluiten voor het begin van het gewenste ras. Deze speciale selectie produceerde een ras van gigantische grootte, grote intelligentie, eenvoudig te trainen, goed lichaam, goede heupen zonder de extreme hoeking die we in de meeste Duitse Herders zien, brede hoofden, zacht temperament. Door een zorgvuldig fokbeleid ontstond de Shiloh Shepherd.

Om de genetische valkuil die ontstaat door intense lijnenteelt te voorkomen werd een MAW (Malamute, Amerikaanse Herder en Witte Herder) outcross in 1989 geïntroduceerd. Deze outcross bracht het noodzakelijke nieuwe bloed om het gewenste temperament, de grootte en gezondheid van de Shiloh te behouden. In 1998, na veel onderzoek, werd een Oudduitse Herder vanuit Duitsland geïmporteerd voor een nieuwe outcross. In de herfst van 2000 werd opnieuw een speciaal geselecteerde AWSA hond toegevoegd. Dit nieuwe bloed, wanneer toegevoegd aan de Shiloh lijnen, zal zorgen voor gezonde heupen en iets meer zelfvertrouwen in het karakter, alsmede de genenpopulatie zonder afbreuk te doen aan de originele kwaliteiten waarvoor Tina fokte.

Het ras werd geaccepteerd voor registratie in 1991 bij de American Rare Breed Association (ARBA).

Rasbeschrijving:

Uiterlijk: De Shiloh Shepherd schept een beeld van adel met een uniek aura van intelligentie, wijsheid en sterkte. Krachtig gebouwd met schoonheid en elegantie, harmonieus gebouwd.

Vacht: Er zijn twee haarvariëteiten.

De korte vacht heeft een dubbele vacht van gemiddelde lengte. De buitenste vacht moet zo zacht mogelijk zijn met glad haar, dicht op het lichaam liggend. Het haar rond de nek dient iets langer en dikker te zijn.

De langharige vacht is dichtaanliggend, dubbele vacht van gemiddelde lengte met een zachte ondervacht. Rond de nek een duidelijke maan dat naar beneden hangt en de borst bedekt. Haren op de rest van het lichaam mogen niet langer zijn dan ca. 12,5 centimeter. Deze vacht, alhoewel langer, verhaart minder maar heeft meer borstelbeurten nodig.

Schofthoogte: Reuen tussen 76 en 81 cm. Minimum gewicht bij volwassenheid (3 jaar) niet minder dan 54 kg met een ideaalgewicht tussen 54 en 63 kg.

Teven niet minder dan 71 - 76 cm. Minimum gewicht niet minder dan 45 kg met een ideaalgewicht tussen 45 en 54 kg.

Karakter:

De ideale Shiloh Shepherd is loyaal en stabiel in alle situaties. Het ras werd ontwikkeld om lief en vriendelijk te zijn tegen alle kinderen en compatibel met alle dieren indien goed gesocialiseerd en opgevoed. Een Shiloh Shepherd past zich goed aan aan verschillende omgevingen en levensstijlen. Ze zijn gemakkelijk te trainen en blinken uit in gehoorzaamheid, agility, therapiewerk, reddingswerk etc. en zijn je beste vrienden.

Om een goede match met de nieuwe eigenaar te krijgen worden de puppies met 8 weken getest om hun karakter te evalueren. Deze karaktertest werd ontwikkeld door Tina Barber specifiek voor dit ras. Iedere fokker van de Shiloh Shepherd neemt deze test zeer serieus.

Der Harzer Fuchs ist eine der alten deutschen Hütehundschläge. Sie stammen ursprünglich aus dem Harz und wurden von den Bauern zum hüten und treiben der Vieh-, Schaf- und Ziegenherden eingesetzt. Es sind keine Hirtenhunde, die die Herde vor Wölfen und menschlichen Dieben schützen, sondern Hütehunde, die die "Furche halten". Sie halten die Herde quasi von aussen in Schach. Sie hüten demanch anders als zum Beispiel die Border Collies, die die Herde ständig umkreisen. Die altdeutschen Hütehunde umkreisen nur auf Befehl, wenn ein Schaf etc. ausbricht.

In der DDR hatte der Beruf des Schäfers Tradition und Ansehen und so konnte dieser Hütehundschlag bis heute überleben. Viele alte Hütehundschläge sind jedoch mittlerweile ausgestorben, aber auch der Bestand an Harzer Füchsen ist bedrohlich klein. Durch den Fortschritt und die heutige Technik ist der Beruf des Schäfers fast ausgestorben - somit auch seine Arbeitshunde. Es steht somit fest, dass das Überleben dieses altdeutschen Hundeschlages nur gewährleistet ist, wenn auch Privatpersonen diese Hunde halten. Die Freunde des Harzer Fuchses wollen diesen Hütehundschlag durch gezielte Zucht erhalten, aber dennoch nicht die gleichen Fehler der "modernen Hundezucht" begehen. So wird eine Anerkennung als Rassehund nicht angestrebt, um fanatischen Ausstellungszüchtern, extremen Hundesportlern und auch den Hundevermehrern keine Chance zu geben.

Der Harzer Fuchs ist ein Arbeitshund! Jeder, der sich für einen solchen Hund interessiert sollte wissen, dass ein Arbeitshund geistig wie auch körperlich gefordert werden will, täglich, ein Hundeleben lang. So reicht eine einmalig abgelegte Begleithundprüfung lange nicht aus. Auch will dieser Hund nicht irgendwelche auf Dauer langweiligen Spielereien nachgehen, er will arbeiten und braucht einen abwechslungsreichen Job und viel Bewegung. So eignet sich der lernfreudige und führige Harzer Fuchs als Rettungshund, Blindenführhund oder Behindertenbegleithund, für den Hundesport jeglicher Art, natürlich zum Hüten und Treiben von Herdentieren etc. Auch ist er ein idealer Begleiter für Reiter, Radfahrer und Jogger.

Diese Arbeitshunde sprühen vor Temperament, Arbeitseifer und Intelligenz. Der selbstbewusste, unerschrockene und mutige Hund ist sicherlich kein Hund für Jedermann. Ungeduldige, zügellose und nervöse Menschen, werden an ihm keine Freude haben, sie wären wohl restlos überfordert. Aber ihre Anhänger lieben diesen Hundeschlag und wollen ihn nicht mehr misse.

Die Erziehung und Ausbildung des Harzer Fuchses läuft nicht einfach so nebenbei, es bedeutet tägliche Arbeit. Eine gute Sozialisierung, die bereits beim Züchter beginnen sollte und vom Besitzer fortgeführt werden muss, ist eine wichtige Voraussetzung für das harmonische Zusammenleben von Mensch, Hund und anderen Tieren. Genauso wichtig ist die konsequente Erziehung vom ersten Tag an. Richtig gehalten, erzogen und ausreichend beschäftigt entwickelt sich der Harzer Fuchs zu einem ausgeglichen, ruhigen und glücklichen Hund. Andernfalls geht der Schuss schnell nach Hinten los und man hat einen gelangweilten und unerzogen Hund, der sich selbst eine Beschäftigung sucht, die dem menschlichen Partner meist nicht so ganz Recht ist, wie etwa Jogger, Radfahrer, Autos und Wild nachhetzen, oder es kommt zur Zerstörungswut oder zu anderen "Verhaltensstörungen" wie Überängstlichkeit oder gesteigerter Aggressivität etc.

Diese Hunde wurden seit jeher auf Leistung gezüchtet, so wurde nie besonders auf Äußerlichkeiten und diversen Schönheitsidealen geachtet. Es sind von daher immer noch sehr robuste und gesunde Hunde, denen Wind und Wetter nichts ausmachen. Die Pflege des wetterfesten Fells ist nicht besonders zeitaufwendig, so sollte er etwa einmal wöchentlich gebürstet werden. Ohren und Zähne etc. sind regelmässig zu kontrollieren und evtl. zu säubern.

De Harzer Fuchs is dus een van de Oudduitse herdershonden of zoals hij in Duitsland heet: Altdeutschen Hütehunde. In de hele wereld zijn er kuddes met vee en hun herders actief met hun vierpotige specialisten. Zonder deze specialisten is het voor een herder vaak onmogelijk om zo’n kudde te hoeden. Ook in Duitsland zijn er honden die speciaal gefokt zijn om dit specialistenwerk te kunnen uitoefenen. Elke regio heeft in de loop der jaren zijn eigen "landras" gefokt. Qua uiterlijk verschillen de soorten herdershonden veel van elkaar, maar wat ze gemeen hebben, is een sterke hoeddrift. Zo zijn er bijvoorbeeld de Stumper, Strobel, Tiger, Schafpudel, Gelbbacken, Altdeutsche Schwarze, Harzer Fuchs etc.

Vroeger hielden de herders het ras gezond, zij selecteerden de reuen en teven en bepaalden welke hond geschikt was voor dit zware en harde werk. Het uiterlijk was van ondergeschikt belang en de verschillende typen honden werden regelmatig door elkaar gefokt. De kwaliteit waarmee zij hun taken uitvoeren was - en is - echter zo hoog, dat er geen sprake kon zijn van lukrake kruisingen of bastaarden, maar van een weloverwogen selectie. Tegenwoordig zijn er te weinig herders die met deze honden werken om het ras gezond te houden. Enkele van deze landrassen zijn reeds uitgestorven, anderen worden met uitsterven bedreigd.
Nu hebben particulieren het heft in handen genomen en proberen de overgebleven typen te behouden. Daarbij willen zij in geen geval de fout begaan die in het verleden te veel gemaakt is door rashondenfokkerij.

Er is geen officiële door het F.C.I. erkende raskenmerk voor deze Altdeutschen Hütehunden. Ook bestaat er geen rasstandaard en men streeft daar ook niet naar. Zo blijven deze landrassen gevrijwaard van tentoonstellingsfokkers, broodfokkers en te fanatieke hondensportbeoefenaars.

Het ziet er vooralsnog niet naar uit dat de Altdeutschen Hütehunden binnen afzienbare tijd erkend zal worden. Wat precies de status van deze 'landrassen' in de toekomst wordt is moeilijk te zeggen. Momenteel wordt er een stamboek bijgehouden, zodat bij pups een afstammingsbewijs meegegeven kan worden. Een status zoals die bijvoorbeeld van de Working Sheepdog lijkt wel een mogelijkheid. Deze honden worden sinds 1906 door de International Sheep Dog Society (ISDS) geregistreerd, waardoor de afstamming tot in een vrij ver verleden nagegaan kan worden.

De Fuchs stamt, zoals de naam al aangeeft, uit het Harzgebergte, waar zij oorspronkelijk gefokt zijn om met de herders de runderen en de geiten te hoeden op de bergweiden. Toendertijd hadden veel gezinnen een paar koeien en geiten die ‘s morgens door de herder werden verzameld. Hij riep de koeien bijeen door te blazen op een grote hoorn (Hornbrummer, Kupferbrummer). De kuddes waren meestal erg groot, want de herder werd betaald door de mensen uit het dorp. Hoe meer koeien, hoe meer inkomsten. Zij konden dit werk onmogelijk verrichten zonder de specialisten op 4 poten. De honden die met deze koeien werkten waren onverschrokken en moedig. Zij moesten de kudde beschermen tegen menselijke en dierlijke rovers, de kudde bij elkaar houden en verdedigen tegen bronstige stieren.

De herdershonden hadden bepaalde eigenschappen nodig om de kudde te kunnen drijven en sturen. Deze eigenschappen worden in het Duits 'trieb' en 'griff' genoemd. Met trieb wordt het drijfvermogen van de hond bedoeld en met griff een droge beet om het vee tot lopen te dwingen. Deze twee eigenschappen zijn in hoge mate afhankelijk van aanleg en zijn nauwelijks aan te leren.

Overigens is de stijl van drijven van de Harzer Fuchs volledig anders dan die van de Border Collie en een Working Sheepdog. De Harzer Fuchs is luidruchtiger en hanteert zijn griff frequenter dan de engelse collies.

Eisen in uiterlijk: de enige eis is een ondervacht, zodat de hond in weer en wind kan werken. Voor de Harzer Fuchs gaat de voorkeur uit naar lang stokhaar tot glad langharig, maar waterdicht!

De kleur mag variëren van rood, gelbbackig (black en tan) tot zwart. Rood is echter de meest voorkomende kleur.

De oren worden meestal staand of tippend gedragen. Het algemene beeld is dat van een middelgrote, evenredig gebouwde hond die iets langer dan hoog is.

Nu er nog zo weinig herders werken met de Harzer Fuchs komen er steeds meer honden in privé handen, maar het zijn zeker geen huishonden!!! Harzer Füchse zijn werkhonden. Zijn uiterlijke verschijning en karakter zijn het gevolg van een specifiek fokprogramma ten dienste van het werk.
Ze zijn erg wendbaar, snel, en hebben een onuitputtelijke uithoudingsvermogen met een enorm temperament. De Fuchs is erg baasgericht, want ze zijn als herdershond gefokt om met de mens samen te werken!
De opvoeding en training van een Harzer Fuchs is daarom werk!!! Een hond als dit houdt men niet "voor plezier erbij".
Een consequente rustige opvoeding reeds vanaf 8 weken is een must!

Daarnaast is in de eerste week na de geboorte de inprenting zeer belangrijk, naast een goede socialisering en opvoeding met name in de eerste 8 maanden van de hond, wil je in goede harmonie met de hond willen wonen en werken.

Veel beweging, afwisseling en rusttijden zijn belangrijk in het leven van een jonge Harzer Fuchs pup, maar alles met mate: deze honden, met hun tomeloze energie zijn honden die je gauw "over de top" kunt krijgen. Je ontwikkelt anders een nerveuze lastige hond.

Een andere opvallende eigenschap is al ter sprake gekomen: zijn hoeddrift. Dit komt vooral tot uiting in het spel. Andere honden besluipen en bespringen is favoriet, waarna ze getrakteerd worden op de griff, een knauw in de nek, poten of staart. Niet alle honden zullen dit kunnen waarderen. Het klinkt misschien leuk, maar deze eigenschap kan bij onvoldoende sturing gemakkelijk leiden tot uitvallen aan de riem, zeker als de hond wat minder zelfverzekerd is. Ook kan hij als pup wat happerig zijn.
Ben je in staat deze honden op een goede manier op te voeden en prettig met hem te werken, dan heb je een wereldhond aan hem, die snel leert, altijd wil werken, vrolijk is en bovenal zeer trouw!

De Harzer Fuchs heeft een sterke buitdrift waardoor hij voor veel taken te trainen is. Behendigheid is een uitermate geschikte sport, want hij is zo vlug als water. Het levendige karakter kent wel een keerzijde: je kunt hem snel te fanatiek maken, waardoor hij ongeconcentreerd en zelfs een neiging tot agressie kan ontwikkelen.

Andere activiteiten die je met een Fuchs kan doen zijn natuurlijk het schapen drijven (grote kuddes) of flyball, reddingshondenwerk, mantrailing, hulphond etc. Maar een Harzer Fuchs vraagt veel tijd en aandacht!

Wanneer er onvoldoende aandacht geschonken wordt aan sport en spel, bedenkt hij zelf wel wat. Dit kan leiden tot zelfstimulerend gedrag zoals jagen (hij heeft van nature een behoorlijk sterke jachtdrift) of kefferigheid.

Maar …. er zijn negatieve voorbeelden: Harzer Fuchsen die alles opjagen wat voor hun poten komt. Mensen die te weinig consequent zijn geweest met hun Fuchs en te weinig de grenzen hebben aangegeven, komen vroeger of later de minder prettige kanten van een Fuchs tegen: ongeconcentreerd werken, neiging tot agressie, domineren van de roedel, jagen op wild, koeien en schapen.

GENERAL APPEARANCE: The American Tundra Shepherd Dog is a shepherd type dog. The ATSD is a large, strong and well muscled dog, being slightly longer then he is tall. His carriage reflects his proud and regal bearing. His overall symmetry denotes an animal that is powerful, and well balanced. Despite its large size, the ATSD is extremely agile. He is built for great endurance. The ATSD has a wide variety of colors from Black & Tan and varieties to a more grizzled sable and/or (augoti) variations, along with solid black & white.

Males are decidedly larger than females with sex characteristics being clearly defined. The masculinity of the male ATSD and the femininity of the female ATSD are readily apparent.

CHARACTER: Alert, extremely intelligent, the ATSD is a keen observer of his surroundings. He has a memory retention unsurpassed in the K-9 world making him a very tractable animal capable of learning numerous commands. The ATSD is foremost a loyal and devoted companion. He bonds extremely close to his family (pack) when raised from a puppy. The ATSD will become a member of your family. The ATSD has a standoffish personality toward unknown persons. This is marked by an openness and friendly demeanor to his extended family. Totally confident in his own environment the ATSD still possess a high degree of self-preservation lacking in many of today's modern breeds. The ATSD should be approachable by unknown persons when correct body language is used and his master (friend) is present. A brief acknowledgment is all that should be expected. The ATSD has shown capacity as companion, therapy, watchdog, guardian, search & rescue, herding, agility and other working functions. The ATSD has a great nose, his scenting abilities make him the perfect candidate for tracking and air scenting. He is a ferocious hunter of varmints and even larger prey, yet somewhat reserved around strangers not leading himself to immediate or indiscriminate friendships.

HEAD: The head should be proportionate in size to the body. Males should show masculinity without coarseness; bitches should show femininity without being over-refined. The skull is wedge-shaped clean cut and strong, with the top line of the skull being parallel to that of the top of the muzzle, with a moderate stop. The muzzle is usually longer than a GSD but not to snippy. The lips should be tight fitting and not exhibit pronounced sagging.

TEETH & DENTITION: The jaws must be strongly developed and the teeth healthy, strong, and complete. There should be 42 teeth in number, 20 in the upper jaw, 6 incisors, 8 premolars, 4 molars, 2 canines, and 22 in the lower jaw, 6 incisors, 8 premolars, 6 molars, 2 canines. The ATSD has a scissor bite, i.e. the incisors must meet each other with the outer surface of the incisors of the lower jaw engaging in next to the inner surface of the incisors of the upper jaw. Canine's should be larger then most dogs. An undershot or overshot bite is faulty, as are large gaps between the teeth, teeth should be spaced evenly. The jaws must be strongly developed so that the teeth may be deeply rooted. Broken or worn teeth due to old age will not be a disqualifying fault. Teeth should be white not discolored.

EARS: The ears are medium size in length. The ears are wide at the base and set high. Ears should be erect, slightly angled out or up. They taper to a point and are carried facing forward (the tips not inclined toward eachother). Some dog may draw their ears back during motion or at a rest period.

EYES: Eyes are almond shaped set obliquely they are of medium size and not protruding. Eyes are generally dark brown but vary to bronze and in some instances yellow, orange and gold. The expression should be lively, intelligent and self-assured.

NECK: Neck should be somewhat long, muscular with some looseness of neck skin without pronounced throat skin. Head and neck are raised high when at attention. Lower when trotting and horizontal or somewhat down when loping.

CHEST: The Chest should be deep but not to wide. The underchest should be long and pronounced.

RIBS: They should be well formed and long, neither barrel shaped or to flat. A correct formed rib cage allows the elbows freedom of movement when the dog is trotting. A round or flat rib cage will cause the elbows to turn in or out.

TOPLINE: With the withers higher than the backline, they mark the departure of a straight back without much slope. The croup is slightly angled without being steep or flat. The stomach area should not protrude or hang and the loins well developed.

HEIGHT & WEIGHT: Males minimum weight 90 lbs, With an avg. weight of 110 lbs.
Males minimum height 27' inches at the withers some have been known to reach heights of up to 34' inches at the withers with 29-31' inches being the norm.
Females avg. weight of 85 lbs. Females minimum height 25' in at the withers.

TAIL: The tail set low, bushy and must reach to the point of the hock usually behind the hock or rear pasterns but not touching the ground. At rest the tail is carried in a downward curve, but when excited or in motion, it is curved more and carried higher, sometimes nearly erect, signaling size and dominance.

HINDQUARTERS & FOREQUARTERS: The assemblage of the hind quarters denotes strength both upper and lower thigh should be amply muscled. There should be little to no angulation and should roughly correspond to the forequarters. Endurance is a strong point of the ATSD and will be strongly tested. The hock joints should be strong and firm. The forelegs from the pastern to the elbow, should be straight when viewed from any angle. The pasterns should be strong but not to steep.

GAIT: The ATSD has a gait very similar to that of a GSD. The gait is outreaching, elastic, seemingly tireless without effort; smooth, and rhythmic. When trotting, it moves with a long, efficient stride that is driven by a powerful forward thrust from the hindquarters. As the rear leg moves backward, the body is propelled forward. The front and rear feet remain close to the ground throughout. When trotting, the back remains firm and level.

FEET: Large, thickly padded, and webbed. Dew claws should not appear on the rear legs.

COAT: The ATSD has a weather resistant double coat. The outer coat is ideally of medium length, straight, and as dense as possible. The under coat is very dense and has a texture of fur or wool, denseness varies with seasonal changes. The ATSD develops a heavy undercoat in the winter and blows or molts this pelage as the weather becomes warmer. Guard hairs through the shoulder and neck region are long and stand erect when the dog becomes agitated. A thicker longer hair is present around the neck and forms a mane or ruff. Some ATSD's have a longer coat that is not always straight and definitely not lying close to the body. This coat is longer inside and behind the ears and feathering from elbow to pastern.

COLOR: The ATSD color ranges vary. Grizzled coats predominate in some aspect in most dogs. All phases of black and tan are present from tan with a black saddle to Black with tan legs or feet or toes. The tan varies from cinnamon buff to platinum. Also with solid colors to agouti in color. The nose must be black with all color phases. A grizzled coat is not a "washed out" coat. The undercoat is grey except in black dogs. Good pigmentation should be present in skin, lips and gums. Mottled gums are permissible. Final coat should be apparent at 6 months of age.

FAULTS: Anything that may hamper or impair overall appearance, working versatility, strength and endurance, and working competency should be considered faulty, expecting that these are traits to be further developed in the ATSD. ATSD that are overly aggressive or timid are to be considered serious faults. Undershot and level bites are faulty, any missing teeth not mentioned including wry mouth. Hanging or droopy ears, faulty ear carriage or cropped ears. Monorchid or cryptorchid dogs, or under developed testicles. A ringed, curled or generally faulty tail set, or short tail, or tail touching the ground. Broken pasterns, cowhocked, or bowhocked are not acceptable. Lack of pigmentation e.g pink noses (albinism). Height less then the minimum average. Gait faults are anything that diminishs the ATSDs ability to move efficiency and fluently.

Serious faults: Overshot or undershot teeth, missing teeth other than first premolars, temperament, albino traits.

Minor faults: Tails to short or to long, Broken pasterns, cowhocked, bowhocked, ears bent over or leaning to far out to the side, roachback or swayback.

ALGEMENE VERSCHIJNING: De Amerikaanse Tundra Herdershond is een herder-achtig type hond. De ATSD is een groot, sterk en goed gespierde hond, die iets langer is dan hij groot is. Zijn lichaamshouding wijst op zijn trots. Zijn algemene symmetrie duidt een dier aan, dat krachtig en goed evenwichtig is. Ondanks zijn grootte is de ATSD uiterst behendig. Hij is gebouwd voor uithoudingsvermogen.

De ATSD heeft een grote verscheidenheid van kleuren van Black & Tan en variaties tot een 'grizzled sable' en/of (agouti)variaties, samen met zwart & wit.

KARAKTER: Hij is alert, intelligent en houdt zijn omgeving goed in de gaten. De ATSD is een loyale en toegewijde metgezel. Hij hoort echt bij zijn familie, wanneer hij er van puppy af aan is. De ATSD is t.o.v. onbekende mensen gereserveerd.

Hij heeft capaciteiten als metgezel, therapie, waakhond, beschermer, reddingshond, hoeder, behendigheid en andere 'werkfuncties'. De ATSD heeft een goede neus.

HOOFD: Het hoofd moet qua grootte evenredig aan het lichaam zijn. De reuen moeten mannelijk zijn zonder grof gebouwd te zijn; de teven moeten vrouwelijk zijn, zonder dat ze te fijn zijn gebouwd.

De snuit is gewoonlijk langer dan die van een Duitse Herder. Hij heeft een normale stop.

TANDEN: De kaken moeten sterk ontwikkeld zijn. Hij moet 42 tanden hebben: 20 in de bovenkaak (6 incisors, 8 premolars, 4 kiezen, 2 hoektanden) en 22 in de onderkaak (6 incisors, 8 premolars, 6 kiezen, 2 hoektanden). De ATSD heeft een schaargebit.

De hoektand is groter dan bij de meeste honden. Een onder- of bovenbeet is een fout.

OGEN: De ogen zijn amandelvormig en over het algemeen donkerbruin, maar kan variëren tot bronskleurig en soms geel, oranje en goud. De uitdrukking moet levendig, intelligent en zelfverzekerd zijn.

HALS: De hals moet enigszins lang en gespierd zijn. Het hoofd en de hals worden opgeheven, wanneer hij aandachtig is.

Reuen: min. 41 kg, met een gemiddeld gewicht van 50 kg.; schofthoogte min. 68 cm, normaal 73,5- 78,5 cm.

STAART: Staart laag en moet tot het spronggewricht reiken. In rust wordt de staart gedragen in een neerwaartse kromme, maar wanneer hij opgewekt of in beweging is, is hij meer gebogen en wordt hij hoger gedragen.

KLEUR: De ATSD heeft verschillende kleuren. 'Grijze' vachten overheersen in één of ander aspect bij de meeste honden. Alle schakeringen van zwart en tan zijn aanwezig van tan met een 'zwart zadel' tot zwart met tan aan de poten, voeten of tenen. Tan varieert van kaneel bleekgeel tot platina. Ook agouti.

FOUTEN: Om het even wat de algemene verschijning, zijn veelzijdigheid, sterkte en uithoudingsvermogen belemmeren of kunnen schaden, moet als fout gezien worden. Overdreven agressief of schuchterheid, moet als ernstige fout worden beschouwd. Onderbeten zijn fout. Monorchide of cryptorchide reuen, of reuen met onderontwikkelde testikels. Een gekrulde of te korte staart of een staart die reikt tot de grond.

Koehakkig is niet aanvaardbaar. Gebrek aan pigmentatie, bijv. roze neus (albinisme). Schofthoogte minder dan het minimum.

Ernstige fouten: over- of onderbeet, ontbrekende tanden behalve de eerste premolaren, temperament, albinotrekken.